نورالله وثوق در شهر باستانی هرات، غرب افغانستان امروزی دیده به جهان گشود و تحصیلات دبیرستانی خود را در آن شهر به پایان رساند. وی از آغاز دوران راهنمایی با روزنامهی محلی و مجلهی هرات همکاریهای قلمی خود را آغاز کرد و در سال ۱۳۵۱ همراه با تعدادی از دوستان شاعر، «انجمن دوستداران سخن» را تأسیس کرد و بهعنوان اولین سردبیر آن انجمن، رسالت فرهنگی خود را به نمایش گذاشت. در سال ۱۳۵۴ برخلاف میل قلبی به دانشکدهی علوم رفت و در سال ۱۳۵۶ اولین شعر او به سبک «نوین» برندهی جایزهی ممتاز ادبی به مناسبت «روز مادر» گردید. در سال ۱۳۵۷ همزمان با پایان تحصیلات، از سوی «اکسا» به جرم مخالفت با رژیم کودتا، دستگیر، شکنجه و زندانی گردید. پس از رهایی از زندان در سال ۱۳۶۴، «انجمن اسلامی شعرای مهاجر» را که ادامهی انجمن «دوستداران سخن» بود با جمعی از فرهیختگان ادب، تأسیس کرد. او اکنون دوران مهاجرتش را در آلمان سپری میکند. از نورالله وثوق تاکنون سه مجموعه شعر به نامهای درایستگاه اخر- آنسوتر از خورشید و ناوگان وسواس دردسترس علاقه مندان قرارگرفته و دومجموعه دیگر به نامهای نردبان آیینه وگروگان دردست چاپ اند وچند مجموعه آماده تنظیم . علاوه بر این وبلاگ - حدود پنجاه سایت ادبی سیاسی پیوسته اشعار وی را انتشار می دهند
نورالله وثوق حدود دوسال ونیم به عنوان آموزگار وبه گونۀِ افتخاری در برنامۀِ رادیوصدای آشنا ی امریکا دربخشهای گوناگون ادبی هرهفته یک ساعت به تدریس پرداخت که حاصل این درسها 130 سی دی است .
